لغت : « غرفاً » مفعول دوم « لنبوّئنّهم » است ، چون « بوّأ » دو مفعول مىگيرد ، گفته مىشود : « بوّأت زيداً منزلًا » . بَوَّأ يعنى مهيّا كرد ، و اين ماده به معنى جاى دادن نيز هست . [ ايمان ، عمل صالح ، صبر و توكل ] تفسير : وَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ : و كسانى كه به خدا و رسول ايمان آورده‌اند وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ : و كارهاى شايسته به جا آوردند ؛ يعنى واجبات خود را و نيز كارهاى نيك به جا آورده‌اند ، لَنُبَوّئَنَّهُم مّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهرُ خلِدِينَ فِيهَا : به يقين آنها را در غرفه‌هايى از بهشت كه از زير آن غرفه‌ها نهرهاى مرتب و منظم جارى مىشود جاى دهيم در حالى كه در آن جا جاويدان باشند . نِعْمَ أَجْرُ الْعمِلِينَ : نيكو پاداشى است پاداش و مزد عمل كنندگان و به جا آورندگان طاعات و عبادات . ( آيهء 59 ) الَّذِينَ صَبَرُواْ وَ عَلَى رَبّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ اعراب : « الذين صبروا » و جملهء بعد ، صفت « العاملين » در آيهء قبل است . تفسير : بعد از آن در وصف انجام‌دهندگان عمل صالح فرمايد : كسانى هستند كه در انجام وظايف خود ، و بر آزار مشركان و نيز بر مصائب زمان و انجام عبادت رحمان و ترك عصيان ، صبر كردند و شكيبايى ورزيدند و بر پروردگار خود توكل كنند و كار خود را به او واگذار نمايند . تنبيه : آيهء شريفه دو ركن اعظم ايمان و سرمايهء وصول به بهشت جاودان را بيان فرمايد :